Keine Feuerwerke, tibetische Eiskunst
མ་ཎི་གསེར་ཟམ་འཛུགས་པ། "Goldene Brücke"-Zeremonie
བོད་ཀྱི་སྲོལ་རྒྱུན་དུ་ས་གཞིའི་སྒྱུ་རྩལ་ཇེ་སྙེད་ཅིག་མཆིས་ལ།
དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་ཆེ་རང་བསྟོད་མ་ཡིན་པར་
གཞན་ཕན་དགེ་ལས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་ཡིན།
Die traditionelle tibetische Kultur kennt auch „Land Art“.
Ihre zugrunde liegende Bedeutung ist es nicht, sich selbst zur Schau zu stellen,
sondern anderen zu nützen.
མཚོ་སྔོན་ཞིང་ཆེན་སྒ་སྐྱེ་རྒུ་མདོ་ཁྲི་འདུ་རྫོང་སྒ་སྟོད་ཇོ་བོ་གནས་རིའི་འབྲི་ཆུའི་ངོགས་སུ། མིང་དུ་གྲགས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་འཁྱག་རོམ་སྒྱུ་རྩལ་ཏེ་མ་ཎི་གསེར་ཟམ་ཞེས་པའི་ཆོ་ག་ཞིག་ཡོད། དེ་ཡང་ཡུལ་མི་ཚོས་དར་ཆགས་པའི་ཆུ་ངོས་སུ་བྱེ་མའི་རི་མོ་བྲིས་ཏེ་འཛམ་གླིང་ཞི་བདེ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་རླབས་ཆེན་འདེབས་སྲོལ་ཡོད་པ་མ་ཟད། སྲོལ་རྒྱུན་དེ་ད་བར་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གི་ལོ་རྒྱུས་ལྡན།
Nahe dem heiligen Berg Gaduo Juewu im Kreis Chengduo, Präfektur Yushu, Provinz Qinghai, entlang des Tongtian-Flusses (der Quelle des Jangtsekiang), existiert ein traditionelles tibetisches Ritual des „Malens“ auf Eis, bekannt als die „Goldene Brücke“. Fromme Tibeter nutzen die gefrorene Flussfläche als „Papier“ und goldenen Sand und Steine als „Tinte“, um im Winter riesige Gebets-„Gemälde“ auf dem Eis zu schaffen. Dieser Brauch wird seit fast einem Jahrtausend gepflegt.
མི་རྣམས་ཀྱིས་གསེར་ཟམ་འཛུགས་བཞིན་པ།
Die Menschen erschaffen die „Goldene Brücke“.
གསེར་ཟམ་ཟེར་དོན་ནི། འབྲི་ཆུའི་བྱེ་མ་གསེར་གྱི་དཔེ་རུ་བཀོད་ནས་གང་ཉིད་ཡུལ་ལུང་ཕན་ཚུན་སྦྲེལ་བྱེད་ཀྱི་ཟམ་པའམ། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་བདེ་ཆེན་ཞིང་ལ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཆེན་ལྟར་དུ་འདོད།
Dieses Ritual wird „Goldene Brücke“ genannt, weil der Tongtian-Fluss im Tibetischen auch als „Goldener Fluss“ bekannt ist. Die Goldsandmalerei verbindet die beiden Ufer wie eine massive Brücke und soll die Menschen in das selige Jenseits führen.
ལྗོངས་ཡོངས་ཀྱི་བཀོད་པ།
Luftaufnahme
ནམ་ཟླ་དཔྱིད་ཀ་ཤར་ཚེ། གསེར་གྱི་བྱེ་མའི་རི་མོ་རྣམས་འཁྱག་རོམ་བཞུར་བ་དང་ལྷན་དུ་ཡུལ་ལུང་གྲངས་མེད་བརྒལ་ནས་ས་ཕྱོགས་གང་སར་ཕེབས་ཤིང་། དེ་ཡི་བབས་ཤུལ་དུ་གང་གིས་མཚོན་པའི་སྨོན་ལམ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱང་འཛམ་གླིང་ཁྱོན་ཡོངས་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །
Wenn der Frühling kommt, schmelzen die riesigen Goldsandmuster mit dem Flusseis und tragen Gebete flussabwärts, fließen durch die Flüsse und Bäche und verbreiten diese Segnungen auf alles Leben im Land.
འཛམ་གླིང་ཞི་བདེ།
Weltfrieden
Das Steinmuseum
རྡོ་ནི་བོད་ཀྱི་སྤྱི་ཚོགས་འཚོ་བའི་ཁྲོད་དུ་རིག་གནས་ཀྱི་མཚོན་བྱེད་གལ་ཆེན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད་པར་མ་ཟད། སྤྱོད་སྒོ་ཡང་སྣ་མང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་། སྐབས་བབས་ཀྱི་རིག་གནས་རྒྱབ་ལྗོངས་དང་ལོ་རྒྱུས། ཁོར་ཡུག་སོགས་ཡུལ་དུས་ཀྱི་རྐྱེན་ཐ་དད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་ནའང་། རྡོ་ཡི་དངོས་ཡོད་སྤྱོད་སྒོ་ནི་དུས་རྣམ་ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཟད། དེ་ཡང་བོད་ཀྱི་ལྷ་རབས་དད་མོས་དང་དམངས་སྲོལ་རིག་གནས་ལས། རྡོ་ནི་ཤེས་ཚོར་དང་ལྡན་པའི་ནུས་ཅན་གྱི་སྣང་བརྙན་ཞིག་ཏུ་བློས་བཟོས་ཏེ། མི་ཡུ་ལུས་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སྙོམས་སྒྲིག་གི་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་ཡོད་པ་རེད། དཔེར་ན། ཡོངས་གྲགས་སུ་གཡུ་སྔོན་པོ་ལ་བླ་རྡོ་ཞེས་བླ་ཡི་གནས་ཡུལ་དུ་བཞེད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ལུས་ལ་བཏགས་ན་ཚེ་བསྲིང་བ་དང་དཔལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་ངོས་འཛིན་བྱེད་སྲོལ་ཡོད།
In der tibetischen Kultur sind Steine von großer Bedeutung. Obwohl ihre Verwendungszwecke und symbolischen Bedeutungen je nach kulturellem, historischem und geografischem Kontext variieren, sind sie nicht nur Materialien für Bau und Kunst, sondern tragen auch das spirituelle Gewicht von Glaubensvorstellungen, Geschichten und Traditionen. In der tibetischen Mythologie und im Glauben werden Steine mit Bewusstsein und Wahrnehmung ausgestattet, und die Menschen beschreiben und stellen sich lebende Steine vor. Steine werden als fähig dargestellt, sich zu bewegen, zu kommunizieren, zu denken und übernatürliche Fähigkeiten zu besitzen, mit energetischen Eigenschaften. Bestimmte Steine werden verwendet, um das gesamte Energiefeld auszugleichen und anzupassen. Zum Beispiel Türkis – Tibeter glauben, dass Türkis spirituelle und glückverheißende Kräfte besitzt, sich mit der Seele verbinden kann und das Überleben und die Kontinuität des Lebens eines Individuums sichert. Daher tragen sie Steinschmuck, um sich vor Bösem zu schützen und Glück zu bringen.
Das Steinmuseum
བཤམས་སྟོན་ཁང་ནང་ལོགས།
Im Steinmuseum
རྡོ་བཟོ་རིག་གནས་བཤམས་སྟོན་ཁང་ནི་སྐྱེ་རྒུ་མདོ་ཁྲི་འདུ་རྫོང་ལབ་གྲོང་གི་ལྷ་སའི་ཐང་དུ་ས་ངོས་རྒྱ་ཁྱོན་རྨི་གྲུ་བཞི་མ་430ལོངས་པ་ཞིག་ཡིན། དེ་ཡང་ལབ་གྲོང་དུ་སྨུག་གུ་སྒང་བོན་པོའི་རྡོ་འབུམ་སོགས་ཡོད་པ་ལྟར། གནའ་ནས་ད་བར་འབྲི་ཆུ་རྒྱུད་ཀྱི་བུ་མོ་ལས། ལབ་ཁོག་གི་རྡོ་མཛེས་ཞེས་པའི་གཏམ་དཔེ་ནི་མང་ཚོགས་ཀྱི་ངག་ལ་གོམས་ཡོད།
Das Stein-Kulturmuseum befindet sich im alten Dorf Lasitong, Gemeinde Labu, Kreis Chengduo, Präfektur Yushu, mit einer Gesamtfläche von etwa 430 Quadratmetern. Die Gemeinde Labu bewahrt die ältesten Mugang Bonpo-Steinhügel in der Gegend, und bis heute wird das Sprichwort „Kein Mädchen im Yak-Flusstal ist so schön wie die Steinwerkzeuge von Labuku“ überliefert.
བཤམས་སྟོན་ཁང་ནང་ལོགས།
Im Steinmuseum
དེ་ཡང་ང་ཚོས་རྒྱལ་ནང་གི་བོད་ཡུལ་རྡོ་བཟོ་རིག་གནས་བཤམས་སྟོན་ཁང་ཐོག་མ་དེ་གསར་འཛུགས་བྱས་ཏེ། རྡོ་ཡི་སྒྱུ་རྩལ་དངོས་པོ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཉར་ཚགས་དང་ཞིབ་འཇུག་བྱས་པ་བརྒྱུད། རིག་གནས་ཡུལ་སྐོར་གྱི་འཛུགས་སྐྲུན་ལ་ཕན་པའི་སྲི་ཞུ་སྒྲུབ་འདོད་ལ། ཡང་སྒོས་འཛམ་གླིང་ཁྱོན་ཡོངས་ཀྱི་རྡོ་ཡི་རིག་གནས་པ་རྣམས་དང་བགྲོ་གླེང་བྱེད་འདོད།
Das erste tibetische Stein-Sprachkultur-Museum in China soll errichtet werden, um die lokale Steinkunst und -kultur zu bewahren und zu präsentieren, um so einen Höhepunkt für die Entwicklung des Kulturtourismus zu schaffen und den Dialog mit Steinkulturen aus aller Welt zu fördern.
བཤམས་སྟོན་ཁང་ནང་ལོགས།
Im Steinmuseum
སྤྱིར་ལས་གཞི་འདི་གྲོང་གསེབ་ཀྱི་སྤྱི་ཕན་རིག་གནས་ཞབས་ཞུའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཡ་གྱལ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཆ་ནས། ང་ཚོས་གྲོང་ཚོའི་ལོ་རྒྱུས་ཁང་གི་ཡིག་ཚང་ལས་ཁུངས་དང་བཤམས་སྟོན་ཁང་གི་ཆ་རྐྱེན་རྣམས་བེད་སྤྱད་དེ། ཡུལ་གྲུ་འདི་གའི་རིག་གནས་དང་དམངས་སྲོལ། ལོ་རྒྱུས་སོགས་རྒྱབ་རྟེན་དུ་ཉར་ནས་གནའ་བོའི་དྲན་པ་སྣུམ་པོ་སླར་གསོ་བྱེད་པ་དང་ཆབ་ཅིག འབྱུང་འགྱུར་ལ་ཁ་ཕྱོགས་ནས་གསར་པ་སྐོར་ཞིག་ཀྱང་གསར་གཏོད་བྱེད་འཆར་ཡོད། དེ་ཡང་ལབ་གྲོང་གི་ཐུན་མིན་སྐྱེ་ཁམས་ཁོར་ཡུག་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རིག་གནས་ཁ་དབུགས་སྟུག་པོའི་མཐུན་རྐྱེན་ལས། ཁྱད་ལྡན་རིག་གནས་ཤུལ་བཞག་མང་པོ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན། ཡུལ་གྱི་དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་ཚོའི་གསོན་ཉམས་དོད་པའི་ཞབས་བྲོ་དང་། ལབ་གྲོང་གི་སྒོར་གཞས་སོགས་ཀྱང་ཡུལ་སྐོར་བ་ཚོའི་མོས་པ་ཕྱོགས་ཡུལ་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཡོད།
Als Bestandteil eines typischen ländlichen öffentlichen Kulturdienstleistungssystems bewahrt die Dorfgeschichtshalle lokale Kultur, historische Dokumente und Volksbräuche, wodurch nicht nur ländliche Erinnerungen bewahrt, sondern auch das kulturelle Erbe und dessen Entwicklung gefördert werden. Die Gemeinde Labu hat mit ihrer einzigartigen Ökologie und reichen kulturellen und historischen Ressourcen eine attraktive Kulturmarke geschaffen. Repräsentative Elemente wie der ursprüngliche ökologische Gesang und Tanz „Bawu Bamu“ und immaterielles Kulturerbe wie der „Labu Guozhuang“ bieten Touristen ein immersives Kulturerlebnis. Diese Aktivitäten zeigen nicht nur den Alltag der lokalen Bevölkerung, sondern spiegeln auch eine reiche ethnische Kulturtradition wider.
བཤམས་སྟོན་ཁང་ནང་ལོགས།
Im Steinmuseum